Je wacht. Maar waarop eigenlijk?

Er is iets wat ik keer op keer zie bij assistants en wat me eigenlijk een beetje dwars zit.

Ze zijn goed in hun werk. Vaak zelfs heel erg goed. Ze houden alles draaiende, lossen op wat anderen niet eens zien aankomen, en zijn onmisbaar voor de mensen om hen heen.

Maar in zichzelf investeren?

Dat komt later.

Als het rustiger is. Als de kinderen wat groter zijn. Als er meer budget is. Als de werkdruk wat minder is. Als er een geschikt moment is.

Dat moment komt alleen niet! Assistants zijn zo gewend om voor anderen te zorgen, dat ze zichzelf consequent onderaan de lijst zetten.

En ondertussen gaat de wereld door.

Collega's groeien. Functies veranderen. AI doet zijn intrede. De lat wordt hoger gelegd - ook voor support professionals. En terecht.

Maar jij wacht nog steeds op dat geschikte moment.

Wat het je kost

Niet investeren in jezelf is ook een keuze. Alleen voelt het niet zo, omdat je er niet iets actief voor hoeft te doen.

Het verschil tussen een goede assistant en een uitstekende assistant zit zelden in talent. Het zit in wie bereid is om eerlijk naar zichzelf te kijken. Om te meten waar ze staan. Om de volgende stap te zetten, ook als het moment niet perfect is.

Reframe

Investeren in jezelf hoeft niet groot te zijn.

Het hoeft niet duur te zijn, niet een hele dag te duren, niet te wachten op toestemming van je leidinggevende of je agenda.

Het begint met één beslissing: ik ben het waard om tijd in mezelf te steken.

Niet later. Nu.

Want de assistants die groeien van goed naar uitstekend, van uitvoerend naar strategisch, van onzichtbaar naar onmisbaar - zij wachtten niet op het perfecte moment.

Zij begonnen gewoon.